foto

Opera2day

zondag 24 nov 2013

Médée 2013

In het najaar van 2014 gaat de succesvolle productie Médée in reprise en krijgt een landelijke tournee. De productie van Médée werd enthousiast ontvangen. Hierna een overzicht en diverse achtergronden: de trailer, gefilmde interviews, links naar voorpublicaties, gefilmde items in de media en een blog van één van de koorleden uit het Koor van OPERA2DAY.

Klik meer informatie over de productie hier.

 

Trailers

Voorstellingstrailer

Aankondiging met de makers aan het woord

In de Media: **** (de Volkskrant en NRC) - 'een spektakel'(AD)

De Volkskrant bezocht de eerste van de twee premières, en gaf vier sterren. Het was de eerste voorstelling met Maribeth Diggle als Médée. De rol werd volgens de Volkskrant door Diggle 'vlammend vertolkt'. Ze was 'in alle opzichten opgewassen tegen de hoge eisen die de partij stelt.' Ook de andere zangers konden bekoren: 'Dario Schmunck en Huub Claessens leveren mooi weerwerk als Jason en Créon, terwijl ook Barbara Kozelj en Alexandra Schoeny op het tweede plan krachtig voor de dag komen'. Hoewel ook enige oneffenheden in deze avant-première worden aangestipt is het totale beeld van de voorstelling meer dan positief. 'Dirigent Hernán Schvartzman [weet] het onderste aan energie en dramatiek uit de kan te halen, wat een knappe prestatie is'. De gekozen vorm met nieuwe teksten, gecomponeerde muziek en een soundscape is volgens de krant door regisseur Serge van Veggel 'slim' opgelost.\

Het AD / Haagsche Courant kopt 'Haagse 'Médée' is een spektakel'. 'De faam van het jonge Haagse gezelschap OPERA2DAY neemt snel toe' schrijft de krant. 'Opnieuw wordt een indrukwekkende prestatie geleverd, hu met de hyperdramatische opera Médée'. 'De Italiaanse sopraan Capucine Chiaudani was een donker klinkende en malicieus ogende Medea. De Argentijnse tenor Darío Schmunck zette een stevige Jason neer. [...] Het spektakel speelde zich af in een fraai spiegeldecor.'

Ook NRC Handelsbladrecensent Kasper Jansen gaf vier 'ballen'. Door het plotselinge overlijden van schrijver Gerrit Krol werd zijn recensie echter niet geplaatst. Wij krijgen de recensie echter wel toegezonden. 'Extreem als geen andere opera is Médée (1797) van Luigi Cherubini, door het Haagse Opera2day uitgevoerd in een bloedstollende voorstelling, die de toeschouwer ontredderd achterlaat. [...] Nu is er een zeer overtuigende ‘Haagse’ versie, die pretendeert  de partituur nauwgezet te volgen en voor de rest van het oorspronkelijke  libretto terug te gaan op de geest van het origineel. Dat gebeurt met extra geluidseffecten, zoals onheilspellend en dreigend gedruis aan het begin en eigentijds klinkende klanklandschappen van de Argentijnse componist Ezequiel Menalled. Er zijn meer eigentijdse, zelfs typisch Haagse elementen aan het verhaal toegevoegd. Zo wordt Médée bedreigd met een procedure voor het in Den Haag gevestigde Internationaal Strafhof.' De recensent was ook enthousiast over de onverwachte deelname van de leerlingen en amateurzangers 'Het was een overweldigende scène die het publiek medeplichtig maakte aan wat er op het podium gebeurde. Die opgedrongen publieke vreugde is het wringende keerpunt in een voorstelling die vanaf een wat aarzelend en houterig begin goed is opgebouwd, of liever: afgebouwd. Want de voorstelling, die na het volksfeest ontaardt in chaos, leidt onstuitbaar tot de diepste diepten, de fatale laatste scène met de kindermoord. Het goede van de enscenering van Serge van Veggel is dat Médée wordt geprofileerd als een zeldzaam dubbelzinnig en gespleten personage. Ze wekt sympathie met haar pathos als miskende verlaten vrouw. Want ze heeft gelijk: wat Jason deed kan niet. Maar wat ze eerder zelf deed kon evenmin. En ze wekt weerzin door haar meedogenloze wraak en de perfide listen die ze toepast. Médée is een heks, een monster, een seriemoordenares die ook haar eigen kinderen opoffert  aan haar eigen gelijk. Voor muzikale of vocale esthetiek, de spiegel van een voorbeeldige moraal, is dan ook geen plaats in Médée. Het is een schrikwekkende opera vol woede, wraak en weerzinwekkende wreedheid met de rauwe en naturalistische expressie van schreeuwen, tieren, krijsen, gillen. De sopraan Capucine Chiaudani maakte in de titelrol er op inkervende wijze diepe indruk mee,  de toeschouwer in de ziel rakend en achterlatend in verbijstering en ontzetting.'
 
De site Place de l'opera kwam twee maal naar de voorstelling. De site kopte 'Mooie Médée in première bij OPERA2DAY'. Hoewel de journalist aangaf geen voorliefde voor zowel de uitvoering op historisch instrumentarium als voor het gebruik van teksten in die periode in de opera, gaf hij aan dat het orkestraal 'allemaal prima klonk' en dat het 'wonderwel' lukte om de tekstpassages spanning mee te geven. 'Chiaudani gaf werkelijk alles wat ze in huis had en het resultaat was zeker bevredigend.' Créon Huub Claessens werd geprezen om zijn 'prachtige acteerwerk'. Ook kostuums ('verzorgd') en decor ('effectief') worden geprezen en het was 'al met al een geslaagde voorstelling' volgens de site. Bij het tweede bezoek was de recensent mogelijk nog enthousiaster over de invulling van Médée door Maribeth Diggle. 'Zij was een lijdende vrouw waarvoor je als toeschouwer medeleven en zelfs sympathie kon voelen. [...]  Tot aan het begin van de laatste akte[...] zat ik stevig in ‘kamp Médée’. [...] Deze uitvoering van een van mijn favoriete opera’s zal nog lang in mijn geheugen blijven.'

Ook het publiek was enthousiast, in enquêtes gaf het Haagse publiek een 8,3 als rapportcijfer en in Alkmaar zelfs een 8,8. Een greep uit de opmerkingen: ‘indringend, nieuw, jong’ - ‘Goed. Vooral omdat er een zelden opgevoerde opera werd gespeeld.’ - ‘[…] een lust voor het oog vanaf het begin met die zinsbegoochelende spiegeleffecten tot en met het onvergetelijke toneelbeeld van het laatste bedrijf.’-  ‘Erg goed, krachtig en intiem tegelijk’ - ‘Meesterlijk! Kippenvel toen de hele zaal begon te zingen! Heel bijzondere voorstelling waarbij het verhaal zo dichtbij kwam dat ik Medea haast ging begrijpen... Heel knap regie en ook natuurlijk de solisten. Ik heb genoten!’ - ‘Geweldig en verrassend.’ - ‘Super voorstelling; opera was lang geleden voor ons! We bezochten dit met onze twee puberjongens van 14 en 16. Ook zij waren positief verrast.’ - ‘Ontroerende voorstelling, we waren verbaasd over de professionele en grote aanpak van dit kleine gezelschap! Het verhaal heeft ons helemaal gepakt, mede dankzij het superbe acteren, zingen en de spannende soundscape eromheen. Heel mooie plaatjes gezien! We hebben genoten!’

Voorbeschouwingen en achtergronden

Klik hier voor een interview met de regisseur en de twee Médées op de site Place de l'Opéra.

Zie hier interviews en een kijkje achter de schermen in het cultuurprogramma Moois op TV Rijnmond. Het item start na 12 minuten en 35 seconde.

Op donderdag 21 november stond onderstaand interview met artistiek leider Serge van Veggel in De Telegraaf.

'OPERA2DAY heeft weer iets bijzonders' schreef Den Haag Centraal in een voorbeschouwing:


Interviews

Dirigent Hernán Schvartzman

Regisseur Serge van Veggel

Sopraan Capucine Chiaudani (Médée)

Sopraan Alexandra Schoeny (Dircé)

Mezzosopraan Barbara Kozelj (Néris)

Sopraan Michal Bitan (Understudy 2me Femme)


Blog Christian Chamoun

Christian Chamoun is zanger in het het koor van OPERA2DAY, dat momenteel de productie Médée voorbereidt. Hij houdt een blog bij voor deze site.

Maandag 11 november
This past Saturday, we did our first full run-through of the opera. The day of the first run is always both exhausting and magical - for the first time, all the bits and pieces of music, movement & transition which we have been working on for months come together. It's always far from perfect; sometimes it can be a real mess! But this time we made it from start to finish without frustration... but it's going to need plenty more than that. Each one of us needs to get our focus sharper, our actions stronger and clearer, our music fully in our minds and bodies. Between now and the first time we'll be showing you what we've made (in less than two weeks!) we're all going to be rehearsing, practicing, and repeating to our very wits' end!

Opera is a dish cooked from scratch... it was some time last June that we first got together as a chorus to muddle through our music for the first time, reading from our scores and slowly starting to blend our voices together. By afternoon, the muddle had picked up to a walk, and we left with Cherubini's music ringing in our ears, a little bit exhausted, a little bit encouraged. Then we moved on with our lives for a week or two before we came back to do it again.

But learning the music is like reading the cookbook - you still have to actually cook the dish! An opera is a great event made up of many smaller events; the process of acting out those small events and putting them together into a whole has barely begun.

September brought the beginning of stage rehearsals and our first taste of the performance we'd be spending the next months preparing. It starts with the production presentation, where our director reveals a vision of the world which we will create, and then play our part in. Right after that, we start on the first scene...

Staging an opera brings together music, settings, costumes, light, and a massive choreography of the most important ingredient - people. It's a beautiful, unsettling fact of life that countless hours (weeks, months...) of tremendous creativity, effort & learning is what it takes to bring all hundred-or-so of us individuals together for two or three hours of shared focus. Should we really manage this astounding feat in performance, we will turn an empty stage into the gateway to another world. It will come alive in those few hours to tell its story, and then vanish without a trace.

In an opera well done, those few hours will fly by in no time; an audience will hardly notice how long something takes if they are truly engaged by it.

And the months of ferocious effort, trial and error, reward and frustration - that too will be invisible once the opera reaches its potential. It will seem as though anyone could stand up, don a beautiful costume, and sing their heart out to a hall captured in enthralled silence. When you feel connected, related, even akin to us as we perform, then we know we've done what we came to do; our hard work is best rewarded when it stays our secret. If we all give what is truly our best to this opera, we might be lucky enough to find that from our secrets come a few revelations...

'De ene spraakmakende voorstelling na de andere'
de Theaterkrant