foto

Opera2day

woensdag 11 sep 2013

La troupe d'Orphée: 'betoverend' (NRC), 'een waar mirakel' (Theaterkrant)

Op 26 en 27 april 2014 ging La troupe d'Orphée in première. Een eigentijdse voorstelling die zich laat inspireren door een operaleven zoals dat gedurende eeuwen in Den Haag heeft bestaan. De ontvangst van pers en publiek was juichend 'Volgens NRC (vier sterren) een ‘betoverend saluut’ aan de troupes, ‘overlopend van spelplezier’. Een ‘adembenemende Orphée’, schreef de Theaterkrant en gaf vijf sterren.'

 
De pers: '‘adembenemende Orphée’
Een greep uit de eerste recensies: “In de regie van Serge van Veggel vervagen de grenzen van het toneel [...] vervolgens overrompelt zijn productie met raak spel, uitgekiende tableaus en schitterende muziek. De zangers van Vox Luminis zijn stuk voor stuk uitstekend, maar glanzen bovenal in de talrijke ensembles van hun verrukkelijk mengende stemmen. De jonge dansers van De Dutch Junior Dance Division leveren lenig tegenwicht aan dat vocale vernuft [...]. De ingenieuze, van spelplezier overlopende adaptatie maakt La troupe d’Orphée tot origineel, verrassend en effectief muziektheater.” NRC, 28 april 2014. 
 
In Den Haag voltrekt zich een waar mirakel. Het jonge operagezelschap Opera2day strijkt als een rondreizend gezelschap neer en verrast, amuseert en ontroert, brengt het publiek letterlijk in aanraking met la troupe en maakt optimaal gebruik van de ruimte.” Theaterkrant, 28 april 2014.
 
Volgens Opusklassiek werd 'met minimale middelen, een jeugdig ensemble en een overdaad aan enthousiasme [...] een maximaal resultaat bereikt op een van zichzelf al bijzondere historische locatie.' In de tweede acte zijn er 'magisch aandoende effecten in het gebruik van de ruimte' waarbij Vox Luminis 'de ruimtelijke klank zelfs tot eigen voordeel wist aan te wenden.' 'Speciale vermelding verdient Reinoud Van Mechelen die met een welluidende, soepel gehanteerde lyrische tenor de rol van Orphée al in de muzikale uitbundigheid van het eerste deel tot onbetwist middelpunt maakte, maar die door de intensiteit van zijn spel daarna ook moeiteloos de serieuze momenten accentueerde.
 
De volkskrant schreef ‘Opera2Day heeft naast een team van geweldige jonge zangers en dansers ook een fraai, gedeeltelijk uit oude rotten bestaand barokensemble bijeengebracht. Gamba's, violen, blokfluiten, orgel, klavecimbel en een luit leveren een zoetvloeiende ondergrond voor de al even oorstrelende klanken van de zangers, onder wie vooral Reinoud van Mechelen, met zijn even soepele als krachtige tenorgeluid, eruit springt als Orphée. Ook Sophie Junker als Euridice en Geoffroy Buffière als de blinde Pluton schitteren in hun substantiële solopartijen. Maar het is toch vooral de manier waarop de verschillende disciplines vervlochten zijn die La Troupe d'Orphée, zoals de voorstelling heet, luisterrijk maakt.’ 
 
'Zelden heeft oude muziek zo nieuw geklonken als momenteel in de Grote Kerk in Den Haag' zo schrijft Place de l'Opera. 'Zang, dans, spel en scenografie vormen een perfect geheel, waarin oude tijden op glansrijke wijze herleven.' ‘In alle mogelijke opzichten is La troupe d’Orphée een verfrissende voorstelling. De ruimte van de Grote Kerk wordt optimaal gebruikt. […] De omlijsting van het verhaal van Orpheus en Euridice door het verhaal van een troupe die zich verliest in haar spel – of die door te spelen herbeleeft wat zij heeft meegemaakt – werkt wonderwel en voorziet de karakters van extra diepgang. […] De zang wordt verzorgd door leden van het Belgische vocale ensemble Vox Luminis, die vooral in samenzang tot grote hoogten stijgen, maar ook solistisch over niet geringe kwaliteiten beschikken. Reinoud van Mechelen (Orphée) en Sophie Junker (Euridice) vormen met hun warme, heldere zang en uitstekende acteerwerk een uiterst geloofwaardig liefdeskoppel. Meer nog dan de fraaie zang is het het perfect geïntegreerde geheel van zang, dans, spel en scenografie, knap begeleid door het Barokensemble OPERA2DAY onder Hernán Schvartzman, dat deze voorstelling tot leven brengt.
 
 
Het publiek: 'I have been taken to the Hades and it felt like heaven' 
Ook het publiek reageerde enthousiast en vaak ook emotioneel. Hier een greep uit de opmerkingen die we via e-mail, facebook en twitter ontvingen: '...ik ben sprakeloos. [...] Ongelooflijk hoe een grote kerk tot een wonderschoon theater is getransformeerd. [....] Bij de slotscene heb ik met tranen in mijn ogen gezeten. Er na afloop over napratend sprongen de tranen weer in mijn ogen. Laat je verrassen en mis dit niet, voor mij is het de voorstelling van het jaar!' - '...I have been taken to the Hades [de onderwereld red.] and it felt like heaven' - 'Wat een voorstelling, vooral beeldend echt waanzinnig mooi! - ‘Het was grandioos, ontroerend en imposant. Prachtige stemmen, orkest en dansers etc etc. Dramatische effecten en belichting. Kortom: TOP en INTERNATIONAAL NIVEAU.’ - 'een avond waarvoor alleen superlatieven op z'n plaats zijn.' - 'een ONVERGETELIJKE opera-avond: creatief, intelligent, verbazingwekkend, ontroerend, beeldschoon in alle opzichten en gelukkigmakend.' '[De voorstelling riep] een ongelofelijke ontroering op [en we werden] geheel van de sokken geblazen. Alles, maar dan ook alles klopte: de indringendheid van de compositie, de zuiverheid en precisie van de uitvoering, de verbinding van het Orpheusverhaal met de luimen en grollen van de Troupe die voor ‘vermaak’ komt zorgen, het gebruik en de inrichting van de kerk, het centrale decorstuk dat een grafmonument is, de functie en betekenis van de dansers/essen, de catwalk als centraal podium, de bewegingen van zangers en dansers door de ruimte,  het ‘afmaken’ van het verhaal, waar Charpentier dat naliet… alles even mooi, overtuigend en ontroerend. Chapeau, chapeau…'
 
 
Ode aan de troupes
De voorstelling is gebaseerd op een glorieuze tijd voor de opera in Den Haag. In de 17e (en tot in de 19e) eeuw werden operavoorstelling in de stad namelijk gegeven door langstrekkende gezelschappen, ‘troupes’ en ‘bandes’ van theatermakers en ‘operistes’. Ze speelden in tot theaterruimtes omgetoverde ‘kaatsbanen’. 
 
 
Charpentier centraal
Centraal in de voorstelling staat La descente d’Orphée aux enfer van Marc Antoine Charpentier. We voeren het uit als onderdeel van een nieuw ontwikkelde, bredere, epische voorstelling. Daarin ook verrassende en nauwelijks bekende toneelmuziek die Charpentier schreef voor de theaterstukken van de ‘troupe de Molière’. Kader en vertelling vallen in de voorstelling samen: we ontmoeten La troupe d’Orphée, een rondreizende zangersgroep rondom de beroemdste aller zangers, die vandaag zijn Euridice gaat trouwen. We spelen in de Grote Kerk in Den Haag, een locatie die we op een bijzondere manier inzetten.
Het project wordt opgezet door OPERA2DAY, Vox Luminis en het team van creatieven dat eerder verantwoordelijk was voor de Dolhuys Kermis. De genoemde partners slaan de handen opnieuw ineen, met als nieuwe partners de Grote Kerk Den Haag, en De Dutch Don’t Dance Division die hun choreografen inbrengen en de jonge topdansers van De Dutch Junior Dance Division.
 
Voor meer informatie klik hier.
 
Voor de speeldata en kaartverkoop klik hier.
 
[Foto's: Hans Oostrum]
'De ene spraakmakende voorstelling na de andere'
Theaterkrant